مطالب خود را به ایمیل :   loori2009@gmail.com برای ما ارسال کنید تا با نام خود شما در وبسایت لوری قرار گیرد.

                                                                   با تشکرمدیریت سایت لــوری

کاربر گرامی :

برای مشاهده صفحات به صورت جدا می توانید بر روی لینکهای زیر کلیک نمایید :

                                      .:::سیاسی - خبری.:::

                                      .:::موسیقی ممسنی.:::

                                           .:::عکس.:::

                                          .:::داستان.:::

                                         .:::تاریخی.:::

                                           .:::شعر.:::

                                        .:::ارتباط با ما.:::

تیم فوتبال عشایری پرسپولیس نورآباد ممسنی به تاریخ می پیوندد    کیانوش رضایی می گوید: در گفتگویی که امروز صبح با کیانوش رضایی سرمربی موفق و متعصب تیم فوتبال عشایری پرسپولیس نورآباد ممسنی داشتیم

رضایی گفت متاسفانه مشکلاتی در راس فدراسیون روستایی عشایری کشور بوجود آمده که نمیتوانیم دیگر تیمداری کنیم وی ادامه داد متاسفانه نه نماینده شهرستان در مجلس نه شهرک صنعتی و نه پتروشیمی شهرستان هیچگونه حمایت مالی از ما ندارند وعلی رغم اینکه تیم عشایری تنها نماینده تاریخ فوتبال شهرستان در لیگ کشوری بوده است اما هیچکدام از مسولین توجهی به این مسئله ندارند

وی همچنین افزود به کلیه بازیکنان تیم اجازه دادیم در سایر تیمها فعالیت کنند

به هرحال آنچه از این قضیه مشخص شد بی توجهی و مسولیت گریزی مسولین شهرستان اعم از نماینده شهرستان-مدیران شهرک صنعتی و مدیران پتروشیمی شهر کسانی که تنها امید مدیران و کادر فنی تیم عشایری بودند بود

امیدواریم زمانی نرسد که مسولین حسرت این تیم و بازیکنان و کادر فنی غیرتمند ش را بخورند

در پایان از کلیه جوانان عزیز و غیور نورآباد و رستم که در طول برگزاری لیگ دوره قبل با حضور گرم و پرنشاط خود از تیم محبوبشان حمایت کردند تقدیر و تشکر میکنم

بدین ترتیب انتظار چندساله جوانان شهرستان برای داشتن یک تیم ورزشی در سطح لیگ کشور با بی توجهی مسولین به رویای دست نیافتنی تبدیل خواهد شدو تیم عشایری پرسولیس نورآباد ممسنی با وجود همه توانایی ها و محبوبیتش در شهرستان به تاریخ می پیوندد و از این پس نام این تیم را فقط باید در خاطرات شیرین جوانان شهرنورآباد جستجو کنیم

بمباران سلاح هسته ای ، تفنگ ، نفر بر ، آژیرهایی که برای مرگ در حیات هر کسی جایی در نزدیکترین زمان خواهد گذاشت. ما برای نان صف می بندیم و برای خرید شــیــر و عبور از یک خیابان و شرکت در انتخابات و می پنداریم همه اینها حماسه است. در چنین اجتماعی افراد از خارج ماشین می آورند و سوار می شوند و لباس می پوشند و سر و صدا می کنند تا خود و دیگران را قانع کنند که آنها به اینجا متعلق نیستند و مال جای دیگری اند و عموزاده شان در ایالات متحده کارگر کبابی سر خیابان است او آمریکایی است .همان که ما می گوییم مرگ بر او و همان که آرزوی زندگی در آن را به گور خواهم برد:آمریکا. در شهر من زندگی با زندگی مردم کومور همین قدرت جدید آفریقایی و اروپا و آمریکا و افغانستان و عراق و همه جا متفاوت است صفوف بانک ها را شماره گذاری می کنیم برای مشتریان نه برای اقوام چرا که اقوام ما ماشین خارجی دارند و متعلق به اینجا نیستند. صف نانوایی را به پشیزی نمی گیریم و رنگ قرمز سر چهار راه را سبز می بینیم روًسای ادارات مان همه معصومند و مردم فکر می کنند آنها از نژاد آلمانی اند. درختان شهر من خود به خود کج و کله رشد می کنند مغازه ها شلوار می فروشند 40 هزار تومان و اگر نشد 10 هزار تومان همه طبق قانون نفس می کشند راه می روند کار می کنند. تنها مشکل ما دشمن است که در سیستم خود پردازها اختلال وارد نموده است و در شهرداری عامل نفوذی دارد و سالهاست نمی گذارد آقای شهردار عزیز و محترم دو تا از این ایستگاه های اطراف فلکه ی آموزش و پرورش را به خیابان بغلی انتقال دهد تا بار ترافیکی بلوار کم شود در شهر من کسانی که پول بدهند و نوبت بگیرند برای آسفالت کوچه 12 سال بعد برایشان اقدام خواهد شد و کسانی که به اعضای محترم شورای شهر تلفن بزنند 12 روز بعد کارشان تکمیل خواهد شد. همین دشمن نمی گذارد مسوًلان شهر یک شب نما به قیمت 6700 تومان بر ابتدای خیابان موردآبی "تژده سابق" نصب کنند تا مردم برای راندن از جاده سراسری به خیابان موردآبی مجبور باشند کنار بزنند و در سیاهی شب ورودی جاده را جست و جو کنند .

خود پردازها شلوغ است و جاده ها و بی فرهنگی بیداد می کند مدیریت شهری فجیع است مملکت لجن زاری است که تا دهان در آن فرو رفته ایم زندگی می خواهیم و نیست و زنده مانده ایم و جان بر لبمان. دزدی،فساد شدید،بی فرهنگی،ضدیت هنری و ادبیات بی روح و تملق و تعارف جزِ به جزِ فرهنگ روزانه ای ما را تشکیل داده اند وضعیت امکانات شهرستان ممسنی در حال حاضر وضعیت مناسبی نیست مسوًلان شهری هیچ گاه به فکر برطرف کردن این مشکلات نبوده اند مراجع رسیدگی در سطح استان و ملی و نظارت بر مسایل و عملکرد مسولین شهرستان ها ضعیف است. تا کی این تصویر را در ذهن ثبت کنیم که در شهر ما 10 خود پرداز هست و یکی قابل استفاده،10 رستوران هست و یکی هست و صدها دانشگاهی و دانشجو و هنرمند هست و انگار هیچ کس نیست. اصحاب کهف بیدار و مسولان ما خواب همه جای بازار بوتیک است و همه جا دست فروشی نظم ساخت و ساز شهری به نظم خود پرداز بانک تجارت شبیه است و بوی زندگی در شهرم همان است که از کانال های نشسته و نرفته ی یک سال به یک سال شهرداری به مشام می رسد به راستی ما کجای تاریخ واقع شده ایم که این همه را به شانه های خویش یدک می کنیم ...

گدی سر ! بید مرید تیغ مستت

خت ای عشق هر چه واسی مو نخواسم

چه هشتی سیم؟ بنازم ناز شستت

کهبنگ - رهدار

 کاری از نشریه فرهنگی-اجتماعی لور
 ویژه‌نامه 22 تیر روز همبستگی مردم لر برای ایران اسلامی

دوستداران و علاقه‌مندان تاریخ و فرهنگ مردم لر می‌توانند این ویژه‌نامه را با فرمت PDF دانلود کنند، همچنین مطالب و محتویات این کتابچه الکترونیکی جهت استفاده دوستان به تدریج در فضای وب نیز منتشر می‌شود.

برای دریافت ویژه‌نامه با فرمت PDF کلیک کنید (حجم  618 kb)

http://www.loor.ir/vj/lurday.zip

هُ که عشقه نهاد َ بی وَ دل لرُ

تُکی هم پشکنیده بی وَ گِل لُر

بهار مِرزِنگ اِیزنه ، توسوُن حلق اِپُی نه ، پوئیز دل وُ بیدل ایکُنه و زِمِسون ، به تُرنه ها اَفتو چنگ ایزنه.

ایل جا پا خدا نه ایجوره تا وارگه تو بیا وَ دیاری . مُ و تُ هُمدا ایلاق و گرمسیریم ، و هنی رِکِ بُهونامون کِلِ نوم خدا سر بلنده . حکمی و بی نگفت.

آرمون دارم یومه ی خدا وَ مِن بیت بندون بیت گپو زندئی خَش و سردیار بــِــی.

حوال مرگ وکه لــُرَ بی (بدون) دُنگ و تُنگ ایخو . حــوال

شعری از حسین خلفی از شاعران محبوب شهرستان

من ای دنیا فـقـیـری بی تـشـم زه                     غمِ وی جون اسیری، بی تشم زه

مِن او وُردی که ایگن پا گـرفـتـم                    غـزال  گرمـســیری، بی تشم زه

زرِ سایه ی بهون جا خش نکردم                     ذلـیـلـی درد  پـیـری، بی تشم زه

چه بد کردم مکـافـاتـم یـو  وابــی                     ملوس لو حـریـری، بی تشم زه

سلامم گـُـل بو  ره  سی شـِکُـفـتن                    عـلیکَـل من مصیری، بی تشم زه

نه ره دارم که ور گردم نه ویسم                     و  سیلل سر وزیری، بی تشم زه

بهاره سوزه اقبالم چه وا بی                          مو اقـبـالم کـویـری، بی تشم زه

جنبش مردم لُر به کدام سو برود؟

اهمیت تعریف حدود خواستها و تعیین اولویتهای مطالبات قوم لر امروزه بیش از هرزمان دیگری نمایان است این موضوع تا کنون بحثهایی فراوانی برانگیخت از جمله آنکه "چه می خواهیم بکنیم "و" به کجامی رویم " متن زیر شاید پاسخ من به این دغدغه هاباشد. هرچند واقعیت آن است که خود من نیز به تعریفی مشخص از این خواستها نرسیده ام

علی رغم همه کمبودها ونابودهایی که برقوم لر در سراسر جغرافیا و خارج از جغرافیای آن میگذرد ما نباید  از نظر دور داشته باشیم که چه موقعیتی به لحاظ زمانی و جهانی به عنوان یک قوم  داریم ،اینکه ما مطالباتی داشته باشیم که برآورده نشدن آنها موجب شده است تا احساس تبعیض یا حقارتی در ذهن و روح  ماو سایر همتبارانمان بنشیند یک موضوع است ،واینکه برای به دست آوردن این مطالبات   می بایست ازچه ابزارهایی استفاده کنیم وبا چه کسانی همنوا شویم موضوع دیگری است.

درست است که در سراسر مناطق لرنشین آمار بیکاری به نسبت سایر مناطق ایران از میانگین بیشتری برخوردار است و  توزیع ثروت و قدرت در شهرهای چند فرهنگی مانند دزفول شوشتر، گچساران، شهرکرد ،نجف آباد ولوشان با اختلافی فاحش به زیان همتباران لر است . اما واقعیت آن است  که این کاستی ها مواردی است منطقه ای وراه برون رفت از آنها تلاش بیشتر برای آگاهی دادن به همتباران  واستفاده از ظرفیتهای بکار نگرفته شده قانونی وهمت دلسوزانه برای رسیدن به سطحی قابل قبول از معیشت و آموزش برابر با سایر هموطنان می باشد . درد امروز مناطق لرنشین تبعیض و نابرابری، توزیع ثروت وقدرت نسبت به سایر مناطق ایران است . از تهران واراک و  اصفهان واهواز وشیراز و همدان تا شهرهای کوچکتری چون بوشهر و عسلویه و بهبهان و دزفول ونجف آباد ،لر حاشیه نشین معیشت واقتصاد و  ثروت و قدرت است –بگذریم ...

                نقدی مختصر بر عملکرد عبدالرضا مرادی :

                             .::: بدون مقدمه .:::

جهت گیری صریح نماینده قبل از انتخابات ریاست جمهوری و تند روی وی بعد از آن :

نیم قرن از امر و نهی کدخدا در ده و خان در ایل می گذرد. امروز جهان از مدرن یک گام جلوتر است. در مملکتی که یک قرن از مشروطه می گذرد و بارها انتخابات برگزار شده و در تاریخ انقلابی که به تعداد انگشتان دو دست صاحب راَی انتخابات ریاست جمهوری برگزار شده است آیا می توان به طرق مختلف برخی افراد را وادار و تحریک به طرفداری کاندیدای مورد نظر خود کرد. و در قرن بیست ویکم که جای برای دیکتاتوری و دستور با استفاده از موقعیت سیاسی باقی نمانده است آیا صحیح است ریش سفیدان خانواده ها و مردم را به طرفداری از شخصی که محبوبیت وی ثابت نشد فرا بخوانیم. پس جای آگاهی و مشورت و دیگر ملاک ها در تفکر و زندگی مردم کجاست ؟؟؟ تا دیروز برای شوراها و کاندیداهای مجلس در می زدیم و خواهش برای راَی و امروز برای رییس جمهور مملکت هفتاد و چهار میلیونی . . .

نماینده حقی بر ساکنین شهر دارد و همه باید به او کمک کنند همچنان که مردم هم حقی بر او دارند سالها قبل روش کاندیداها برای راه یابی به مجلس متفاوت بود.

گرایی بود همچنان که هست و در آینده خواهد بود آن روزها حکومت نقش چندانی در پیروزی کاندیداها نداشت. شعارها ساده تر بودند . ستاد انتخاباتی یکی از کاندیداها شعار می داد امروز مردم با زندی فردا زندی با مردم اما ظاهراَ آقای مرادی باید این شعار را انتخاب می کرد : امروز مردم با مرادی فردا هم مردم با مرادی چرا که ظاهراَ وی مانند دکتر .؟.؟.؟. معتقد است در همه جا همه کس باید آن جور تصمیم بگیرند که وی می خواهد که در رفع این توهم و کنار گذاشتن برخی از خصایص جامعه سنتی باید تلاش شود. این سوال پیش می آید که نماینده اصولگراست و رییس جمهور هم و البته وی با این کار قصد خیری داشته تا بودجه و عمرانی را در جهت رفاه شهروندان ممسنی و رستم از رییس جمهور و حزب بگیرد. اما به چه قیمتی ؟؟؟ و با چه رفتاری ؟؟؟ آیا نمی شود هم اصولگرا بود و هم نماینده مردم .

تند روی بعد از انتخابات :

رجوع شود به ادامه مطلب :

اشاره ای به مشکلات نمایندگی در شهرستان های ممسنی و رستم :

در اینکه انجام هر کار وظیفه ای که بر عهده ی انسان است مشکلات و سختی ها ی خود را داراست هیچ شکی نیست ...

معمولا انسان در انجام یک پروژه یا یک کار و تحقیق فرهنگی و اجتماعی سهل تر و چه بسا زودتر به آنچه که دلخواه است هر چند با نقایص دست پیدا خواهد کرد .اما سیاست اینگونه نخواهد بود و نمایندگی مجلس شورای اسلامی مشکلات خاص خود را داراست . کار و وظایف سیاسی و جزیی از این مقوله بودن آسان نیست و کار هر کس نیز نیست خرمن کوفتن . سیاست با حوزه فرهنگ و هنر و اجتماع تفاوت دارد . همچنان که نمایندگی مجلس یک پروژه نیست و اگر باشد پروژه ای است که تاریخ اتمام ندارد . و سیر آن تحولات و زیر بناها که باید ایجاد شود هیچ گاه پایان پذیر نخواهد بود چنان که روحیه ی پیشرفت و خواست رفاه و آسایش بیشتر از امیال جدا نشدنی انسان هاست . اگر چه ساخت زیر بناها صنعتی و کشاورزی و یک گام به جلو خارج از وظایف نمایندگی نیست ام تنها وظیفه یا مهم ترین وظیفه وی نبوده و نخواهد بود . چرا که بنای مجلس را به نیت هر روز سر و کار داشتن با قانون نهاده اند و وظیفه ی اصلی نماینده قانونگذاری است .

حوزه فعالیت سیاسی و اجتماعی نماینده مجلس بسیار وسیع می باشد هر چقدر او بتواند در این حوزه موفق باشد و خودی نشان دهد هم به سود او خواهد بود هم به سود ملت با این کار اعتماد مردم را به خود جلب خواهد کرد و همچنین در قانونگذاری مملکتش شرح و بسط برخی از این قوانین و حذف موادی از قانون و جایگزین کردن بعضی قوانین انتخاب وزرا و نظارت بر کار دولت دخالت دارد استفاده از تریبون به موقع و به جا و گفتمان های سنجیده فعالیت در کمیسیون مربوط به وی و همچنین عضویت و فعالیت حزبی او را در مجلس شناخته شده و در دیگر قوه ها دارای نفوذ خواهد بود که این امر بستگی به وضعیت و جو سیاسی کشور و جایگاه حزب در قدرت نیز دارد تا وی از طریق داشته های خود و منابع فرهنگی و سیاسی و طبیعی شهرش و گاهآ دور زدن قوانین بتواند در راستای رفاه و عمران حوزه انتخابی بکوشد و هدیه ای به ارمغان آورد . نماینده شهرستان ها مشکلات بیشتری دارند و نوعآ سنگ های ریز و درشتی بر راه آنها به آنها نماینده مردمی اند که از لحاظ توسعه سیاسی و فرهنگی و اجتماعی از کلان شهرها و مراکز استان ها فاصله دارند . مجموعآ توسعه سیاسی این شهرستانها و عقیده ی کلی دانشگا هیها کم سوادها و بی سوادها در حد پایینی است اگر چه در تیوری به اندازه کلان شهرها می دانند اما در عمل تنها به این اندازه دارای بسط فکری اند که به امپراطوری یک قبیله یا یک شخص در راَس یک اداره می اندیشند .

آنها از لحظ فرهنگی و اجتماعی در سطح پایینی قرار دارند در شرح فرهنگ آنان همیشه یک آکلاد باز است و درون این آکلاد درصد عظیمی از مردم با احساسات مثال زدنی صفوف نانوایی و راَی گیری را با هم اشتباه می گیرند همین اشتباه و عوامل پیش و پس از آن ساختاری را در جامعه به وجود می آورد تا مردم برای گشودن گره از کوچکترین کار خود دست به دامان نماینده شوند عیب بزرگ ایل و عشایر این است و ما هنوز هم بر خلاف تصور خودمان عشایریم .

سطل آشغال داریم خیابان داریم و به جای اسب وسایل نقلیه مدرن داریم و باز هم عشایریم .

قانون هست و ما به ماَمور قانون به رییس یک اداره در کلام بـــــاج می دهیم تا او گره از کار گشاید انگار که قرار است از خزانه خود بردارد و به ما صدقه ای بدهد .

عادت کرده ایم به کدخدا منشی احترام به شخص نه به قانون ...

این موارد تنها یک سری از مشکلاتی است که نمایندگان ادوار ممسنی با آن روبه رو بوده اند و عـبـدالـرضـا مـرادی نیز این مشکلات را داشته و دارد . . .

                          .:::سری دوم عکسهای نورآباد ممسنی.:::