در حدود پنجاه سال پیش در ایالات ممسنی مسئله ای به نام امنیت اجتماعی و احترام به حقوق انسانی در اثر نظام خان خانی وجود نداشت و هر منطقه و ایلی کوس خود سری و یاغیگری به صدا در میامد و اکثر مردم کوه نشین این ناحیه با توجه به شرایط جغرافیایی  خود فرهنگ شرارت را پیشه و غارت اموال , همدیگر و سرقت دارائی همسایگان شهری و روستایی پرداخته , اموال مردم را میربودند و از دیگران سلب ازادی مینمودند .

در این رابطه در هر دوره و گردونه ای که بگذریم سالمندان قبایل اشاراتی به محل کشته شدن این و ان در انجا مینمایندو میگویند فلان شخص در اینجا در فلان زمان کشته شده است که دلیل ان درگیری با دزدان بوده که بعد از کشته شدن اموال او به یغما رفت .

در بعضی از این جایگاها سنگ چینهایی نیز برافراشته اند که که نموداری از وقوع این وقایع است که در اصطلاح محلی به ان

<کل فلان کشته گفته می شود> گفته می شود.

فرهنگ شرارت را میتوان چنین تشریح و ارزیابی کرد:

1-      فرهنگ عشایری و ایلی که در اثر محدودیتهای نظام قومی و وابسگیهای ان خصوصا محیط تربیتی و شرارت افرینی به وجد می امده است

2-      فقر مالی و عدم ارتباط با شهر چه به هدف تربیت و فرهنگ و چه تامین نیازمندیهای زندگی از طریق معاملات.

3-      نظام خان خانی و تالیمات غلط ان بر روی جوانان و تحریک انان به شرارت و گمراهی.

با توجه به انچه از پیشینه این مهم ذکر شد نتیجه گیری میکنیم که با وجود گذشت عبور از نظام خان و کدخدا امروز نیز

بعد از گذشت سالیان دراز هنوز دچار اثرات این نظام قبیله ای و ضد اجتماعی است به طوری که ما اثرات ان را به صورت علنی ان را در جریان انتخابات محلی میبینیم مثلا جدال بر سر پیروزی یا عدم پیروزی یک کاندیدا  طوایف و بخشها  چنان درگیری بالا میگیرد که که کنترول ان گاهی از دست مقامات امنیتی نیز خارج میشود در مثالی دیگر از نوع طرز فکر میتوان به یکی دیگر از اثرات این فرهنگ غلت اشاره کرد که قبایل مختلف برای به اصطلاح حفظ مرزهای جغرافیایی  خود از فروختن زمین یا اجازه کار در مقامی حتی در سطح نسبتا بالا به افرادی از منطقه طایفه ای دیگر امتناع میکنند که این مهم سالهاست که جلوی رشد شهرستانهایی با این فرهنگ را گرفه که به طور مثال میتوان شهرستان خودمان ممسنی را نام برد که با وجود این همه نعمت و استعداد هنوز هم در زمره یکی از شهرستانهای محروم استان است و تنها راه نجات از این گرفتاری نستا پنهان ولی بزرگ فرهنگ سازی هرچه بیشتر مسولان و از همه مهمتر عظم تمامی مردم ممسنی از هر قوم قبیله ای است.